ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΗΣΥΕ 30.03.11

ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ Δ.Σ.

ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ,ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

 

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

           

Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας το Σάββατο 2 Απριλίου 2011 στο ξενοδοχείο "DIVANI CARAVEL" συντελείται σε μια δύσκολη στιγμή για τους εργαζόμενους όλης της χώρας.

            Τρόικα, Κυβέρνηση και Τραπεζίτες έχουν βάλει στο στόχαστρο κατακτήσεις ετών προσπαθώντας στο όνομα της οικονομικής κρίσης και του Μνημονίου να μας γυρίσουν πίσω στον εργασιακό μεσαίωνα.

            Αμοιβές, Εργασιακές Σχέσεις και Ασφαλιστικά Δικαιώματα βάλλονται καθημερινά με απώτερο σκοπό τη μείωση του κόστους προς όφελος των Τραπεζιτών και του μεγάλου Κεφαλαίου.

Την ώρα που οι εργαζόμενοι γίνονται καθημερινά φτωχότεροι, που οι άνεργοι πληθαίνουν, που η πραγματική οικονομία ασφυκτιά, οι Τραπεζίτες ζητούν συνεχώς προνόμια και διευκολύνσεις. Με χρήματα των φορολογούμενων απαιτούν να διαιωνίσουν την κερδοφορία τους. Με μειώσεις αμοιβών και ελαστικοποίηση Εργασιακών Σχέσεων απαιτούν ρυθμίσεις που θα μειώνουν το κόστος τους. Ούτε λόγος όμως για τις αμοιβές των μεγαλοστελεχών, και την αλόγιστη πιστωτική επέκταση των προηγούμενων ετών που τους οδήγησε σε υπέρογκες προβλέψεις και επισφάλειες. Ούτε λόγος για την αδυναμία τους να χρηματοδοτήσουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις προκαλώντας ασφυξία στην αγορά.

Σ’ αυτό το δυσμενέστατο τοπίο ο Σύλλογός μας αγωνίζεται καθημερινά για την προστασία των αμοιβών, των Εργασιακών και Ασφαλιστικών μας Δικαιωμάτων.

Σταθερά προσανατολισμένος στη στρατηγική των κόκκινων γραμμών που μαζί χαράξαμε, δίνουμε μάχες σε όλα τα μέτωπα, ώστε να βγούμε αλώβητοι από την κρίση. Δίνουμε μάχες για να μην υπάρχουν χαμένες γενιές, για να μην υπάρχουν Εργασιακές Σχέσεις γαλέρας, για να μην υπάρχουν απολύσεις και κατεστραμμένες καριέρες.  

 

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

            Σταθερά προσανατολισμένοι στο μονομέτωπο αγώνα ενάντια στα αντεργατικά σχέδια, αδυνατούμε να κατανοήσουμε την τακτική κάποιων παρατάξεων που αντί να πυκνώνουν την ενωτική αγωνιστική πορεία του Συλλόγου επιλέγουν αυτήν ακριβώς τη χρονική στιγμή να επιδοθούν σε αγώνα εναντίον του Συλλόγου για μικροπαραταξιακά οφέλη.

            Αρνούμαστε να τους ακολουθήσουμε στον προσωπικό τους κατήφορο και να επιδοθούμε σε έναν πόλεμο εσωστρέφειας που κάνει την Εργοδοσία να τρίβει τα χέρια της.

Συνεχίζουμε το δύσκολο δρόμο του μονομέτωπου αγώνα και της καθημερινής μάχης με τα μεγάλα προβλήματα.

Καλούμε  τους εργαζόμενους να γυρίσουν την πλάτη στους κήρυκες του διχασμού και των ανέξοδων κριτικών.

Ο Σύλλογός μας είναι η δύναμή μας, η ενότητα είναι η επιλογή μας, ο αγώνας είναι ο δρόμος μας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 2/04/2011 ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ "DIVANI CARAVEL"

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΕΝΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΡΟΙΚΑΣ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ. 

Η ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

Αγαπητοί συνάδελφοί και φίλοι,

Με ιδιαίτερη συγκίνηση γίναμε αποδέκτες μίας άνευ προηγουμένου ανταπόκρισης
στην πρόσφατη έκκληση για αίμα, που αφορούσε σε σοβαρό ιατρικό περιστατικό
παιδιού συναδέλφου. Η ανταπόκρισή σας ήταν τέτοια ώστε η ανάγκη έχει
υπερκαλυφθεί και δεν απαιτείται περαιτέρω προσφορά.

Από την πλευρά μας αλλά και εκ μέρους της οικογένειας της νοσηλευόμενης,
θέλουμε να απευθύνουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν με
οποιονδήποτε τρόπο.

Ας συνεχίσουμε να ενεργούμε όλοι μαζί - ως μία μεγάλη "οικογένεια" -
ώστε μέσα από την ενότητα του συνόλου να συνεχίζουμε να διασφαλίζουμε την
ευημερία του ατόμου.

Επείγον ιατρικό περιστατικό

Αγαπητοί φίλοι, 

Ένα δυσάρεστο και πολύ σοβαρό ιατρικό περιστατικό που αφορά την Ευδοκία Κωστοπούλου (του Χρύσανθου) η οποία νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στο Σισμανόγλειο απαιτεί μεγάλη ποσότητα αίματος.

Παρακαλούμε, όποιος έχει την δυνατότητα να βοηθήσει μπορεί να προσφέρει αίμα είτε στο Σισμανόγλειο είτε σε οποιοδήποτε άλλο νοσοκομείο δίνοντας τα στοιχεία της κοπέλας.

Ας κάνουμε την διαφορά και ας αποδείξουμε ότι σε έναν κόσμο όπου η αδιαφορία περισσεύει, εμείς συνεχίζουμε να νοιαζόμαστε.

Σημεία των καιρών

Σε μια εποχή που το συνδικαλιστικό κίνημα βάλλεται από Κυβέρνηση, Τρόϊκα και εργοδοσία, που λοιδορείται από τα ΜΜΕ κατ’εντολήν του συστήματος, είναι τουλάχιστον αφελής (για να μην πούμε ύποπτη) η στάση ορισμένων, ευτυχώς λίγων, που εξαντλούν την όποια δυναμική τους σε μονομέτωπο αγώνα εναντίον μας.

Τον τελευταίο καιρό βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια κάποιων άκαπνων και ανερμάτιστων που αυτοαποκαλούνται συνδικαλιστές, να κοντύνουν το Σύλλογο. Με ψέματα και ύβρεις προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα τεχνητό κλίμα αντίθεσης Συλλόγου και εργαζομένων.

Άνθρωποι και "παρατάξεις" παντελώς απόντες από κάθε μορφή  αγώνα, από κάθε συλλογική δραστηριότητα για τους δικούς του λόγους ο καθένας, μας κατηγορούν άλλοτε ως "κυβερνητικούς" και άλλοτε ως "εργοδοτικούς", εκτοξεύοντας τόνους λάσπης.  

Κάποιοι δυστυχώς έχουν αναλάβει εργολαβικά το μονομέτωπο αγώνα εναντίον μας εξυπηρετώντας άμεσα τη Διοίκηση που τρίβει τα χέρια της.

Είναι τουλάχιστον γελοίο να μας κατηγορούν ως κυβερνητικούς και κομματικούς στελέχη του ΠΑΜΕ που έχοντας το "κόμμα" πάνω απ’ όλα, διασπούν μόνιμα το συνδικαλιστικό και λαϊκό κίνημα. Μονίμως αρνητές των πάντων, ισοπεδωτικοί και απόντες από συλλογικές διεκδικήσεις έχουν ποντάρει τα πάντα στην αποτυχία των Συλλόγων. Οπαδοί του Σταλινισμού και του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, συνδικαλιστές του κομματικού σωλήνα, ακολουθούν μόνιμα το μονόδρομο της άρνησης και της μη συμμετοχής. Ότι ελέγχει το "κόμμα" είναι πάντα καλό, ότι δεν ελέγχει πρέπει να διαλυθεί. Εξαντλούν τη δράση τους σε θεαματικές ασκήσεις διαμαρτυρίας (αλλά με τις κάμερες πάντα παρούσες) από τους καταπέλτες των πλοίων έως τις κολόνες της Ακρόπολης. Ούτε κουβέντα για τα πραγματικά προβλήματα. Ούτε ίχνος κουλτούρας διαλόγου. Πιστοί οπαδοί του δόγματος "ότι δεν ελέγχουμε το διαλύουμε" ακολουθούν το μοναχικό τους δρόμο. Η επιτυχία τους περνάει κατ’ ανάγκη μέσα από την αποτυχία όλων των άλλων και αυτό τους κάνει ακίνδυνους για το σύστημα, και επικίνδυνους για την ενωτική αγωνιστική δράση των Συλλόγων.

Είναι επίσης γελοίο να μας κατηγορούν ως εργοδοτικούς και κομματικούς, άνθρωποι που έχοντας πάρει διαζύγιο με τη μαζική δράση και τα προβλήματα της καθημερινότητας φαντασιώνονται επαναστάσεις από τον καναπέ του σπιτιού τους, παριστάνουν τους ανεξάρτητους ενώ είναι οπαδοί της πιο σκληρής  κομματικής γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ. Μιας γραμμής που περιορίζεται σε ανέξοδους ακτιβισμούς, όπως η κατάληψη της Νομικής από ταλαίπωρους μετανάστες, που στηρίζει πολιτικές όπως "δεν πληρώνω" και "ενάντια σε όλα", χωρίς να κάνει προτάσεις, χωρίς να δίνει απαντήσεις στα προβλήματα των εργαζομένων, που εξαντλείται σε ασκήσεις αγωνιστικότητας χωρίς αποτέλεσμα, ουσία και διέξοδο. 

Αφήσαμε για το τέλος κάτι τύπους που στα γεράματα αποφάσισαν να γίνουν συνδικαλιστές. Έλα όμως που οι εργαζόμενοι είχαν άλλη άποψη και ποτέ δεν τους εξέλεξαν !

Κουβαλώντας το κόμπλεξ της απόρριψης (είναι πραγματικά τραγικό να μην μπορείς να εκλεγείς ούτε διαχειριστής στην πολυκατοικία σου) επιδίδονται σε μονομέτωπο πόλεμο λάσπης και ύβρεων. Απόντες φύσει και θέσει από κάθε μορφής αγώνα εκδίδουν κάθε τόσο μια ανακοίνωση που χτυπάει μόνο το Σύλλογο και αυτούς που αγωνίζονται καθημερινά κάτω από αντίξοες συνθήκες για τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων.

Αυτοί οι κατά φαντασίαν αγωνιστές και κατ’ ευφημισμόν συνδικαλιστές, με την τακτική τους  εξυπηρετούν κατά τον καλύτερο τρόπο τη Διοίκηση, γιατί ακίνδυνοι και απόντες, ενισχύουν την προσπάθειά της για ένα Σύλλογο εσωτερικά σπαρασσόμενο, άνευρο και αδύναμο.

Αυτοί είναι βαθιά εργοδοτικοί, όχι ίσως από πρόθεση, αλλά από ανάγκη επιβίωσης, κόμπλεξ και άγνοια. 

ΔΕΝ τα χάσαμε μαζί...

Κύριοι της Διοίκησης της Εμπορικής Τράπεζας.

Το Ελληνο-Γαλλικό management που ασκήσατε τα τελευταία χρόνια έφερε την Τράπεζα στο σημείο να καταγράφει για το 2010 € 873,5 εκατ. ζημιές.

Η ευθύνη για την κατρακύλα και τις συνεχόμενες ζημιές δεν είναι συλλογική. Αφορά αποκλειστικά και μόνον το management και τα ακριβοπληρωμένα "Golden Boys" που παρελαύνουν τα τελευταία χρόνια από το σύνολο των ηγετικών θέσεων της Τράπεζας.

Οι εργαζόμενοι σε όλα τα επίπεδα ευθύνης αγωνίζονται καθημερινά, μοχθούν, υπερβάλλουν εαυτόν  για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Κανένας δεν δικαιούται να ξεχνάει ότι αυτοί οι εργαζόμενοι ήταν το συγκριτικό πλεονέκτημα της Τράπεζας επί σειρά ετών, τότε που η Τράπεζα ήταν κερδοφόρα και ανταγωνιστική. Κανένας επίσης δεν δικαιούται να ξεχνάει τους δεκάδες ακριβοπληρωμένους φωστήρες που από την εποχή του Προβόπουλου, μέχρι σήμερα απαξίωναν συστηματικά τους "Εμπορικάριους" για να καλύψουν την προσωπική τους ανεπάρκεια και την επαγγελματική τους ανικανότητα.